Modern Trade

Fashion Trend Center

New Zealand

มธ.จับมือ มช.เจาะลึกเส้นทาง R3A-R3E สำรวจระบบโลจิสติกส์รับ FTA อาเซียน-จีน

มธ.จับมือ มช.เจาะลึกเส้นทาง R3A-R3E สำรวจระบบโลจิสติกส์รับ FTA อาเซียน-จีน

ระหว่างวันที่ 24 - 27 กันยายน พ.ศ.2550 คณาจารย์จาก คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พร้อม ผู้ร่วมทีมรวม 6 คนได้เดินทางสำรวจเส้นทางการขนส่งสินค้าทางน้ำ และทางบกจากจังหวัดเชียงราย เข้าสู่ประเทศจีน สิ้นสุดที่ประเทศลาวใน "โครงการศึกษาระบบโลจิสติกส์การค้าไทย-จีน เพื่อรองรับข้อตกลงการค้าเสรีอาเซียน-จีน กรณีศึกษา การค้าชายแดนและการค้าผ่านแดน" เส้นทางเชียงแสน-เชียงรุ้ง-บ่อหาน-บ่อเต็น- ห้วยทราย-เชียงของ

โดยมี รศ.ดร.รุธิร์ พนมยงค์ เป็นหัวหน้าโครงการ มีนักวิจัยร่วมอีก 4 คนประกอบด้วย ผศ.ดร.อภิชาต โสภาแดง, อ.ดร.ปุ่น เที่ยงบูรณธรรม, ผศ.ดร.คมกฤต เล็กสกุล นายไพฑูรย์ วราเดชสถิตวงศ์ และนางสาว กนกพร ทวิพัฒน์ เจ้าหน้าที่โครงการร่วมเดินทาง

วัตถุประสงค์ในการสำรวจและรวบรวมข้อมูลครั้งนี้มี 2 ประการหลัก ได้แก่

1.วิเคราะห์โครงสร้างพื้นฐานด้านโลจิสติกส์ของต่างประเทศ ที่เกี่ยวข้องกับการค้าชายแดนและการค้าผ่านแดนในระบบโลจิสติกส์

2.สำรวจเส้นทางขนส่งสินค้าผ่าน ไทย - จีน -ไทย ทั้งส่งออกและนำเข้า

เปิดเส้นทางน้ำเชียงแสน-สิบสองปันนา

ตามเส้นทางการสำรวจครั้งนี้มีระยะทางเดินเรือในแม่น้ำโขง 4 ประเทศ 1.เชียงรุ้ง (จีน) 2.เมืองมอม (ลาว) 3.สบหลวย (พม่า) 4.เชียงแสน (ไทย)

คณะนักวิจัยออกเดินทางจากท่าเรือเชียงแสน จังหวัดเชียงราย เวลา 05.00 น. ล่องแม่น้ำโขงโดยเรือเร็ว (speed boat) เพื่อเข้าสู่ประเทศจีน ที่ท่าเรือจิ่งหงหรือเชียงรุ้ง ใช้เวลาทั้งสิ้น 14 ชั่วโมง ถึงท่าเรือจิ่งหงเวลา 20.00 น. ตามเวลาในประเทศจีน ซึ่งเร็วกว่าประเทศไทย 1 ชั่วโมง โดยระหว่างทางผ่านท่าเรือสำคัญ ได้แก่ ท่าเรือเมืองมอม ประเทศลาว เป็นท่าเรือสำหรับแวะเติมน้ำมัน

จากนั้นผ่านท่าเรือสบหลวย ของประเทศพม่า โดยมีระยะทางจากเชียงแสน 195 กิโลเมตร ใช้ระยะเวลาประมาณ 8 ชั่วโมง เป็นท่าเรือสำหรับขนส่งสินค้าและมีรถบรรทุกรอรับสินค้า จากนั้นผ่านท่าเรือกวนเหลยของฝั่งประเทศจีน มีระยะทางห่างจากเชียงแสน 263 กิโลเมตร ใช้เวลาประมาณ 11 ชั่วโมง เป็นท่าเรือขนสินค้าและเป็นด่านตรวจคนเข้าเมือง โดยมีเจ้าหน้าที่ลงมาตรวจเอกสารผู้โดยสารในเรือ

ต่อมาเดินทางผ่านเมืองกันลันปา ของประเทศจีน พบเห็นสวนยางพาราสองข้างทางปลูกตามไหล่เขาเป็นจำนวนมาก ซึ่งประเทศจีนให้ความสำคัญกับการปลูกพืชยางพาราเป็นพืชเศรษฐกิจในเมืองนี้ ส่วนท่าเรือขนถ่ายน้ำมัน กันลันปาที่คาดว่าจะเป็นท่าเรือสำหรับขนถ่ายน้ำมันเชื้อเพลิงจากประเทศไทย สู่ประเทศจีนนั้น จากการสำรวจล่าสุดพบว่า ยังไม่มีการเปิดใช้บริการและก่อสร้างเพิ่มเติมจากเดิมเมื่อปี 2549

เมื่อเดินทางถึงท่าเรือจิ่งหง คณะนักวิจัยได้ทำการผ่านพิธีการศุลกากรเมื่อเวลา 20.15 น. ใช้เวลาเพียง 15 นาที เนื่องจากมีนักท่องเที่ยว ที่เดินทางมาพร้อมกันจำนวนไม่มาก

สำหรับเส้นทางแม่น้ำโขงนั้นสามารถพบเห็นเรือบรรทุกสินค้าในแม่น้ำโขงอยู่ประปรายในช่วงเวลากลางวัน โดยล่องขึ้นไปยังท่าเรือจิ่งหง แต่ไม่ทราบแหล่งที่มาของเรือที่แน่ชัด

สำรวจเส้นทางบกบ่อหาน-บ่อเต็น

วันที่ 2 ของการเดินทางเริ่มขึ้นเวลา 09.00 น. คณะวิจัยออกเดินทางจากโรงแรม Good Chance เมืองสิบสองปันนา ประเทศจีนโดยรถตู้ เพื่อเดินทางสำรวจตลาดเช้า ในตลาดพบเห็นผลไม้ไทยจำนวนมาก อาทิ มะขามหวานเพชรบูรณ์ มังคุด เป็นต้น

ระหว่างเส้นทางเดินรถในเมืองสิบสองปันนา รายล้อมไปด้วยสวนยางพารา ส่วนใหญ่ปลูกตามเนินเขา และเริ่มมีการกรีดยางพารา จากการสัมภาษณ์ชาวพื้นเมืองในละแวกนั้น พบว่าชาวจีนนิยมกรีดยาง 2 เวลาคือ เช้ามืด ตี 2 และช่วงกลางวัน 11 โมง จะมีกลิ่นของยางพาราค่อนข้างส่งกลิ่นแรงและเหม็น การกรีดยางของชาวจีนไม่มีการใช้เทคโนโลยีเป็นการกรีดยางโดยใช้แรงงานคนปกติ

วันที่ 3 ของการเดินทางเริ่มเวลา 08.15 น. คณะวิจัยเดินทางออกจากที่พัก เพื่อเดินทางจากเมืองสิบสองปันนา โดยรถตู้เข้าสู่เมืองบ่อหาน ชายแดนประเทศจีน ก่อนออกจากเมืองสิบสอง ปันนาจะผ่านด่านเก็บค่าผ่านทาง จากตัวเมือง สิบสองปันนาถึงเมืองกันลันปา ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง ซึ่งหากเทียบกับเส้นทางน้ำจะใช้เวลาถึง 3 ชั่วโมง เนื่องจากต้องล่องเรือขึ้นทวนกระแสน้ำ

เมืองกันลันปา เป็นเมืองเพาะปลูกพืชเนื่องจากมีความอุดมสมบูรณ์เรื่องน้ำ เพราะอยู่ติดแม่น้ำโขง พื้นที่บนเนินจะปลูกยางพาราเป็นส่วนใหญ่และบริเวณพื้นที่ลุ่มจะปลูกสับปะรดและกล้วย แต่รสชาติผลไม้ที่นี่รสชาติจืดกว่าผลไม้ไทย

สำหรับสภาพถนนเป็นเส้นทางเดิมที่มีการสร้างเส้นทางใหม่คู่ขนาน โดยเส้นทางใหม่ตัดตรงจากบ่อหานจนถึงเมืองสิบสองปันนายังไม่แล้วเสร็จดี จึงต้องใช้เส้นทางเก่าในการเดินทางจากสิบสองปันนาไปยังชายแดนจีน และคาดว่าจะแล้วเสร็จภายในปลายปี 2007 นี้ ลักษณะเป็นถนน 2 เลน สามารถวิ่งด้วยความเร็วที่ 60-90 ก.ม./ ชั่วโมง คาดว่าจะใช้เวลาเดินทางจากสิบสองปันนาถึงชายแดนที่เมืองบ่อหานเพียง 2 ชั่วโมง และจะเปิดใช้ก่อนเทศกาลกีฬาโอลิมปิกปี 2008 ในอนาคตประเทศจีนมีแผนการก่อสร้างสนามบินที่เมืองล่า เพื่อรองรับปริมาณนักท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้น

ส่วนเส้นทางเดิมนั้นค่อนข้างแคบและชำรุดเสียหาย สามารถใช้ความเร็วได้เพียง 30 กิโลเมตร/ ชั่วโมง ความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 700 เมตร การก่อสร้างเส้นทางสายใหม่นี้จะส่งผลให้ลดระยะทางลง (ยังไม่ทราบระยะทางที่แน่ชัดของเส้นทางใหม่) ระหว่างทางไปเมืองบ่อหาน มีทางแยกเพื่อเข้าสู่ท่าเรือกวยเหลย โดยมีระยะทาง จากทางแยกถึงท่าเรือกวนเหลยประมาณ 71 กิโลเมตร แต่เส้นทางชำรุดเสียหายและแคบ เนื่องจากรถบรรทุกวิ่งตลอดวัน ใช้เวลาเดินทางประมาณ 3-4 ชั่วโมง

คณะวิจัยจึงไม่ได้เข้าไปสำรวจท่าเรือดังกล่าว เนื่องจากเกรงว่าจะไม่สามารถข้ามด่านตรวจคนเข้าเมืองได้ทันตามเวลาที่กำหนดไว้ ถนนระหว่างเมืองล่าเข้าสู่ชายแดน บ่อหานมีสภาพดี 2 ช่องจราจรลาดยาง ระยะทาง 181 ก.ม. ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงถึงบ่อเต็น มีปั๊มน้ำมันระหว่างทางเพียง 1 แห่ง

คณะวิจัยเข้าพักโรงแรม Royal Jinlun Hotel เวลาประมาณ 15.20 น. จากเมืองสิบสองปันนา ถึงบ่อเต็น ระยะทางรวมประมาณ 249 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางประมาณ 6 ชั่วโมง รวมเวลาพักรับประทานอาหารกลางวันและผ่านพิธีการศุลกากร ในเขตชายแดนฝั่งประเทศลาวมีพื้นที่ให้คนจีนเช่าระยะยาว 50 ปี รัศมี 5 กิโลเมตร

คนขับรถบอกเล่าว่า ลาวได้อพยพ หมู่บ้าน คนลาวออกไปประมาณ 5-10 ก.ม. และให้ชาวจีนเช่าค้าขาย และขนส่งสินค้าดำเนินการมาแล้วกว่า 4 ปี แต่ก็ยังไม่คึกคัก มีการก่อสร้างตึกแถวอยู่ พอสมควร

เมื่อปลายปี 2006 ที่ด่านมีการเปิดบ่อนกาสิโนเป็นโรงแรมขนาดใหญ่ อาคารสีเหลือง สวยงาม ตามกฎหมายลาว ระบุว่าการเล่นการพนันเป็น สิ่งผิดกฎหมาย แต่การเปิดกาสิโนในบริเวณนี้ (no-man land) น่าจะเป็นข้อตกลงร่วมกันระหว่าง ลาว - จีน และเป็นจุดดึงดูดนักแสวงโชคจำนวนมาก มีข้อน่าสังเกตว่า เมืองชายแดน ส่วนใหญ่มักจะเปิดบ่อนกาสิโน เช่น ที่สามเหลี่ยมทองคำ ท่าขี้เหล็ก เมืองลา เป็นต้น

ส่วนบริเวณเขตชายแดนมีอาคารให้เช่าพื้นที่ขายสินค้าจำนวนมาก แต่ยังไม่มีการเปิดให้บริการเต็มพื้นที่ จากการสำรวจส่วนใหญ่พบว่าเป็น ร้านอาหาร ร้านขายเสื้อผ้า ร้านขายโทรศัพท์เคลื่อนที่ และร้านให้บริการดูหนังผ่าน จอคอมพิวเตอร์ คล้ายกับท่าขี้เหล็กในพม่า ส่วนใหญ่เจ้าของร้านค้าเป็นชาวจีน และในละแวกนี้ร้อยละ 90 ที่อาศัยอยู่เป็นชาวจีน ส่วนครอบครัวชาวลาวมีที่เป็นข้าราชการ พนักงานของศุลกากรลาวและตำรวจลาว ส่วนใหญ่คนลาวไม่นิยมไปทำงานในจีน เพราะไม่เข้าใจภาษา รวมทั้งไม่มาทำงานในไทยเพราะอยู่ไกล นอกจากนี้ การอพยพที่ดินของคนลาวเป็นเรื่องใหญ่ และอาจจะกระทบด้านจิตใจและความเป็นอยู่ของชาวลาว จากการพัฒนาถนน R3E ในครั้งนี้

ลาว-จีนลุยตัดทางใหม่รับค้าชายแดน

วันสุดท้ายของการเดินทางเริ่มขึ้นเวลา 08.35 น. คณะวิจัยเดินทางออกจากที่พัก เพื่อเดินทางจากบ่อเต็นเข้าสู่ประเทศลาว และกลับประเทศไทยทางท่าเรือห้วยทราย-เชียงของ เส้นทางระยะแรกเป็นการก่อสร้างภายใต้ความรับผิดชอบของจีน มีระยะทางประมาณ 69 กิโลเมตร เส้นทางสร้างแล้วเสร็จเกือบ 100% มีเพียงการซ่อมแซมไหล่เขา เนื่องจากดินถล่ม

ชาวลาวได้อพยพออกจากพื้นที่ชายแดนห่างออกมาประมาณ 5 กิโลเมตร โดยมีแผนย้ายด่านศุลกากรและด่านตรวจชั่งน้ำหนักมาที่จุดใหม่ ระหว่างทางมีสถานีบริการน้ำมัน 1 แห่ง ซึ่งเป็นของคนจีนตั้งอยู่ก่อนเข้าเขตเมืองลาว ราคาน้ำมัน 5.8 หยวน/ลิตร ที่สถานีบริการน้ำมันแห่งนี้มีราคาถูกกว่าของลาวเนื่องจากไม่มีภาษี ระหว่างทางพบ โรงงานยาสูบ โกดังเก็บสินค้า ซึ่งเจ้าของกิจการเป็นชาวจีนแทบทั้งสิ้น

มีจุดจอดรถบรรทุก เพื่อขนถ่ายสินค้า โดย รถบรรทุกทั้งหมดเป็นของคนลาว ซึ่งมารับสินค้าโดยตีรถเปล่ามาจากเวียงจันทน์และหลวงพระบางเพื่อกระจายต่อไปในเวียงจันทน์และเมืองอื่นๆ รถบรรทุกขนาด 10 ล้อ บรรทุกได้ประมาณ 11 ตัน ขนาด 12 ล้อ บรรทุกได้ประมาณ 15 ตัน และได้พบสินค้าจากไทยด้วย อาทิ มะขามหวานจากเพชรบูรณ์ ยางพาราจากภาคใต้และน้ำมันพืช ส่วนสินค้าจากลาว ได้แก่ ไม้ประดู่ ไม้มะค่า เพื่อส่งเข้าจีน

ระยะทางจากบ่อเต็นถึงแยกนาเตย 19 กิโลเมตรใช้เวลาเดินทางเพียง 15 นาที ลักษณะถนนเป็นถนนลาดยางอย่างดี ขนาด 2 เลน แยกนาเตยมีด่านตรวจสินค้าและชั่งน้ำหนัก รถบรรทุกที่มารอรับสินค้าที่นำเข้าจากจีน ห่างจากแยกหลวงน้ำทามีการก่อสร้างสถานีรถโดยสาร ซึ่งเป็นของคนลาว สร้างขึ้นเพื่อรองรับการ ท่องเที่ยวในละแวกนี้

ช่วง ก.ม.159 - ชายแดนลาว/จีน (บ่อเต็น/ บ่อหาน) ระยะทาง 69 ก.ม. ลาวได้รับความ ช่วยเหลือการลงทุนจากจีน การก่อสร้างเป็นถนนลาดยาง 2 ช่องจราจร ขณะนี้งานก่อสร้างดำเนินการแล้วเสร็จ 100% การก่อสร้างแล้วเสร็จสมบูรณ์เนื่องจากเป็นส่วนที่จีนรับผิดชอบ มีเพียงการซ่อมแซมไหล่เขาป้องกันดินถล่มช่วง ก.ม.84-ก.ม.159 (ระยะทาง 74 ก.ม.) ลาวได้รับเงินกู้จาก ADB (soft loan) การก่อสร้างเป็นถนนลาดยาง 2 ช่องจราจร ขณะนี้งานก่อสร้างดำเนินการแล้วเสร็จ 100% ช่วงปี 2006 การก่อสร้างล่าช้าเนื่องจากประสบปัญหาได้รับเงินกู้ช้า ช่วงที่เดินทางไปเหลือเพียงการซ่อมแซมไหล่เขาป้องกันดินถล่ม โดยงานก่อสร้างอยู่ภายใต้ การรับผิดชอบของบริษัท นวรัฐพัฒนา

ช่วงชายแดนไทย/ลาว (เชียงของ/ห้วยทราย) - ก.ม.85 (ระยะทาง 85 ก.ม.) ลาวได้รับความช่วยเหลือการลงทุนจากไทย เพื่อก่อสร้างเป็น ถนนลาดยาง 2 ช่องจากห้วยทราย - ก.ม.84 ซึ่งขณะนี้งานก่อสร้างดำเนินการไปได้ 95% งานก่อสร้างอยู่ภายใต้การรับผิดชอบของบริษัท แพร่ธรรมรงค์วิทย์ แต่สถานะปัจจุบันพบว่าถนนส่วนใหญ่ชำรุดเสียหาย จึงต้องมีการรื้อซ่อมแซมใหม่ อีกทั้งยังมีเส้นทางที่ยังไม่เสร็จประมาณ 17 กิโลเมตร จากการประเมินคาดว่าจะสามารถแล้วเสร็จภายในปลายปี 2007 นี้

จากการบอกเล่าของคนขับรถ ทราบว่าถนนเส้นนี้ส่วนใหญ่ใช้เป็นเส้นทางสำหรับนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและลาวที่นิยมไปกาสิโนในบ่อเต็น โดยเฉลี่ยมีรถตู้ใช้เส้นทางห้วยทราย-บ่อเต็นนี้ประมาณ 40 คัน/วัน

การเดินทางจากบ่อเต็นไปยังแขวงบ่อแก้วใช้เวลารวมทั้งสิ้น 4.30 ชั่วโมง ลดลงจากการสำรวจปีที่แล้วครึ่งหนึ่ง ทั้งนี้ ภาพรวมคาดว่ามีความเป็นไปได้ที่จะสร้างเสร็จสมบูรณ์ภายในปี 2007 จากการประเมินสถานะเหลือเพียงช่วงที่เป็นความ รับผิดชอบของบริษัท แพร่ธรรมรงค์วิทย์อีก 17 กิโลเมตรยังสร้างไม่เสร็จเป็นถนนลูกรัง และบางส่วนที่สร้างเสร็จแล้วยังไม่มีการขีดเส้นกลางถนน และส่วนที่สร้างเสร็จตั้งแต่ปีที่แล้ว มีการตัดปะเพื่อซ่อมแซมผิวถนนเป็นระยะ

คณะวิจัยเดินทางถึงชายแดนลาว-ไทย แขวงบ่อแก้วเวลา 13.00 น. เพื่อรับประทาน อาหารกลางวันและสำรวจรอบๆ เมืองยังคงมีตลาดจีนที่เช่าพื้นที่ในลาว เพื่อขายสินค้าจีน ส่วนใหญ่เป็นสินค้าอุปโภคบริโภค จากนั้นคณะวิจัยข้ามแดนและเดินทางกลับสู่ประเทศไทยที่ท่าเรือเชียงของเวลา 15.00 น. โดยสวัสดิภาพ

ปัจจุบันหลายประเทศในอาเซียนได้ทุ่มงบฯจำนวนมหาศาลในการบุกเบิกก่อสร้างเส้นทางสายใหม่เพื่อเชื่อม 4 ประเทศ ไทย-พม่า-ลาว-จีนเข้าด้วยกัน เพื่อรองรับความตกลงเขตการค้าเสรี (เอฟทีเอ) อาเซียน-จีนที่มีผลบังคับใช้นับตั้งแต่ วันที่ 20 ก.ค.2548 แต่ถึงวันนี้กว่า 2 ปีของข้อตกลงพบว่า ยังมีการค้าขายภายใต้สิทธิประโยชน์น้อยมาก เพราะทุกประเทศในอาเซียนเกรงปัญหาที่สินค้าจีนจะทะลักเข้าไป แล้วผู้ผลิตภายในประเทศสู้ไม่ได้ เพราะต้นทุนของจีนต่ำกว่า

จึงดูเหมือนว่า เส้นทางใหม่ๆ ที่เกิดขึ้น อาจไม่ได้ใช้เต็มที่สมกับเม็ดเงินที่ทุ่มลงไป สำหรับประเทศไทยสิ่งที่ผู้ผลิตทำได้ต้องพยายามลดต้นทุนโลจิสติกส์ตลอดห่วงโซ่อุปทาน ลงให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อรับมือโลกในยุคการค้าเสรี

ที่มา - ประชาชาติธุรกิจ

ที่มา: http://www.marinerthai.com/forum/index.php?topic=1621.0

เส้นทาง R3a ฉีดการค้าไทย-จีนทะลุแสนล.แน่

เส้นทาง R3a ฉีดการค้าไทย-จีนทะลุแสนล.แน่

กูรูฟันธงกลางงานสัมมนา"ฐานเศรษฐกิจ"ที่เชียงราย อีก 10 ปี การค้าไทย-จีนผ่าน R3a ทะลุแสนล้านบาทแน่ สภาพัฒน์เผยรัฐบาลสนับสนุน 16 เมกะโปรเจ็กต์มูลค่าเฉียด 8 พันล้านบาทรองรับความร่วมมือตามกรอบ GMS ขณะที่รองปลัดกระทรวงพาณิชย์เชื่อ R3a จะเป็นจุดเริ่มต้นของไทยในการเป็น Hub Logitics ด้านภาคเอกชนประสานเสียงรัฐต้องสนับสนุนการพัฒนาคนเพื่อรองรับความเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้น

ผู้สื่อข่าว"ฐานเศรษฐกิจ"รายงานจากจังหวัดเชียงรายว่า ที่โรงแรมลิตเติ้ลดั๊ก เชียงราย เมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2551 สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย หนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ และสถานีข่าว TNN ได้ร่วมกันจัดงานสัมมนาเรื่อง "R3... เปิดประตูการค้าสู่จีน"ขึ้น โดยมีนักธุรกิจและผู้สนใจเข้าร่วมรับฟังกว่า 150คน

นายธนินทร์ ผะเอม ที่ปรึกษาอาวุโส สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) กล่าวว่า ตามกรอบความร่วมมือกลุ่มประเทศลุ่มน้ำโขง หรือ GMS เป็นการรวมตัวกันเพื่อค้าขายระหว่างกันเองก่อนในเบื้องต้น ตลาดยังขยายได้อีกตามกำลังซื้อที่มีเพิ่มมากขึ้น เมื่อมีการพัฒนาขนาดของการค้า จึงจะสามารถไปแข่งขันได้ในตลาดโลก ในส่วนของการสนับสนุนการพัฒนากลุ่มประเทศ GMS รัฐบาลมีโครงการขนาดใหญ่ 16 โครงการมีมูลค่าการลงทุนสูงถึง 7,792 ล้านบาท โครงการสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงเชื่อมอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย กับห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว สปป.ลาว ก็เป็น 1 ในเมกะโปรเจ็กต์ที่รัฐบาลให้การสนับสนุนอย่างแน่นอนด้วย สศช.ได้เล็งเห็นประโยชน์ที่จะเกิดกับประเทศไทยและทุกประเทศในกลุ่ม GMS

ด้านนายพิษณุ เหรียญมหาศาล รองปลัดกระทรวงพาณิชย์ กล่าวว่า วันนี้ขนาดการค้าของจีนถือว่าเป็นที่ 3 ของโลก แต่ในอนาคตอันใกล้นี้จีนจะก้าวขึ้นสู่การเป็นที่ 1 ของโลกแน่นอน เมื่อถึงวันนั้น จีนก็จะเป็นคู่ค้าที่สำคัญที่สุดกับไทยและอาเซียน การพัฒนาถนน R3a ซึ่งเรียกกันว่า ถนนสายคุนมั่งกงลู่จากคุนหมิงมากรุงเทพฯ จะทำให้เกิดการพัฒนาและยกระดับการเชื่อมโยงการค้าและโลจิสติกส์ขนาดใหญ่ระหว่างไทยกับจีน จะก้าวขึ้นสู่ความเป็นศูนย์กลางโลจิสติกส์เชื่อมโยงกับจีน อินเดีย ตะวันออกกลาง แอฟริกา และยุโรปได้ในอนาคต และเมื่อพูดถึง R3a ไม่อยากให้มองกันแค่ตะวันตกของจีนเท่านั้น เพราะเมื่อไปถึงคุนหมิงได้ก็จะสามารถไปได้ทุกมณฑลของจีน เนื่องจากการเชื่อมโยงการคมนาคมของประเทศจีนได้มีการพัฒนาจนเกือบจะสมบูรณ์แล้ว

ทางด้านตัวแทนของ สปป.ลาว นายสีสุพัน แสงสุวัน กรรมการสภาหอการค้าและอุตสาหกรรม สปป.ลาว กล่าวว่า พื้นที่ที่เกี่ยวเนื่องกับ R3a ของ สปป.ลาวที่สำคัญมี 2 แขวง คือ แขวงบ่อแก้วซึ่งมีพรมแดนติดต่อกับไทย และแขวงหลวงน้ำทาที่มีพรมแดนติดต่อกับประเทศจีน ที่บ่อเต็นมีเขตเศรษฐกิจพิเศษลาว-จีน โดยมีนักลงทุนจากประเทศฮ่องกงเป็นเจ้าของสัมปทานพื้นที่ทั้งหมด 1,600 เฮกเตอร์เป็นระยะเวลา 30 ปี ดำเนินการ 12 โครงการขนาดใหญ่ในพื้นที่ อาทิ กาสิโน โรงแรม โรงเรียน โรงพยาบาล สนามกอล์ฟ และซูเปอร์มาร์เก็ต ส่วนที่บ่อแก้วขณะนี้มีการลงทุนโครงการขนาดใหญ่ย่านสามเหลี่ยมทองคำ เมืองต้นผึ้ง เป็นการลงทุนระหว่างลาวกับจีนในนามกลุ่มงิ้วคำ มูลค่าการลงทุนทั้งสองโครงการนี้ประมาณ 2,000 ล้านหยวนหรือประมาณ 10,000 ล้านบาท ทั้งสองแขวงที่กล่าวมาข้างต้น สปป.ลาวมีนโยบายที่จะเชิญชวนนักลงทุนจากประเทศไทยไปลงทุนในธุรกิจที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยว รวมทั้งการพัฒนาธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกับการท่องเที่ยว ซึ่งไทยมีความชำนาญกว่านักธุรกิจลาว

ด้านภาคเอกชน นายธนิต โสรัตน์ รองเลขาธิการสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย กล่าวว่า เชียงรายของไทยกับหลวงน้ำทาของสปป.ลาวถือว่า เป็นเมืองที่มีศักยภาพในทางเศรษฐกิจสูง โอกาสของเชียงรายจึงน่าจะเป็นเรื่องของการเป็นศูนย์กระจายและจำหน่ายสินค้าและเรื่องของการท่องเที่ยว ในแต่ละปีมีคนจีนมณฑลต่างๆ มาเที่ยวที่จิ่งหงหรือสิบสองปันนาปีละประมาณ 20 ล้านคน

นายธนิตกล่าวเพิ่มเติมว่า ประเทศไทยมีบทเรียนเรื่องของการค้าระหว่างประเทศ ชายแดนไทย-มาเลเซียมีมูลค่าการค้าปีละประมาณ 1.3 แสนล้านบาท แต่กิจกรรมเชิงเศรษฐกิจทุกอย่างอยู่ในมาเลเซียแทบจะทั้งหมด การเปิดสะพานข้ามแม่น้ำโขงระหว่างมุกดาหารกับสะหวันนะเขตที่ยังไม่สามารถใช้ประโยชน์ได้อย่างเต็มที่ เนื่องจากไม่สามารถบรรลุข้อตกลงเรื่องการเก็บค่าผ่านทางได้ ทั้งสองกรณีนี้อยากให้เชียงรายนำมาเป็นบทเรียนเพื่อแก้ไขปัญหา

สอดคล้องกับนายนิยม ไวยรัชพานิช ประธานคณะกรรมการส่งเสริมการค้ากับประเทศเพื่อนบ้าน สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย ที่กล่าวว่า เคยสังเกตหรือไม่ว่า ตลาดค้าชายแดนที่เดิมอยู่ที่ฝั่งแม่สาย ทำไมวันนี้จึงย้ายไปอยู่ฝั่งท่าขี้เหล็ก สิ่งที่เกิดขึ้นกับชายแดนแม่สาย-ท่าขี้เหล็ก กำลังจะเกิดขึ้นกับแม่สอดหลังจากพม่าจัดตั้งเขตเศรษฐกิจพิเศษเมียวดี อยากให้เชียงรายพิจารณาผลักดันเรื่องของการท่องเที่ยว โดยให้นักท่องเที่ยวจีนสามารถถือบอร์เดอร์พาสมาเที่ยวในไทยได้ เหมือนที่จีนอนุญาตให้คนไทยใช้บอร์เดอร์พาสเดินทางไปที่สิบสองปันนาได้

เชียงรายมีศักยภาพมากในเรื่องของการค้ากับประเทศเพื่อนบ้านใน GMS วันนี้ขนาดการค้าอาจจะไม่มาก แค่ประมาณหมื่นล้านบาท แต่หลังจาก R3a เสร็จและสะพานข้ามแม่น้ำโขงเสร็จขนาดของการค้าระหว่างประเทศของเชียงรายจะขยายตัวอีกมาก หากแก้ไขอุปสรรคได้ดีเชื่อว่าอีกไม่เกิน 10 ปีขนาดการค้าระหว่างประเทศที่เชียงรายจะมีมูลค่าไม่น้อยกว่า 100,000 ล้านบาทอย่างแน่นอน

ในส่วนที่อยากให้เชียงรายใช้บทเรียนจากสะพานข้ามแม่น้ำโขงที่จังหวัดมุกดาหารนั้น นายพัฒนา สิทธิสมบัติ ประธานหอการค้าจังหวัดเชียงราย และประธานคณะกรรมการเพื่อโครงการสี่เหลี่นมเศรษฐกิจ (คสศ.) กล่าวว่า คสศ.และหอการค้าจังหวัดเชียงรายมีการเตรียมการเรื่องนี้แล้วเป็นอย่างดี โดยเร็วๆ นี้จะมีการหารือกันเกี่ยวกับการขนส่งสินค้าผ่านแดนตามเส้นทาง R3a เพื่อให้เป็นมาตรฐานสากล โดยจะเสนอให้มีการใช้ระบบ Singgle Window ในการขนส่งสินค้าด้วยระบบตู้คอนเทนเนอร์ทั้งทางเรือและทางบก ซึ่งเชื่อว่าจะทำให้การขนส่งสินค้าลดต้นทุนได้อีกมาก (ปัจจุบันการขนส่งสินค้าจากคุนหมิงถึงกรุงเทพฯมีต้นทุนประมาณ 70,000 บาทต่อตู้คอนเทนเนอร์)

ที่มา - ฐานเศรษฐกิจ

เส้นทาง เชียงของ R3A

เส้นทาง เชียงของ R3A

เดินเครื่องมอเตอร์เวย์เชียงใหม่-เชียงราย ด้านการคมนาคมทางบกในเขต จ.เชียงราย ที่จะเชื่อมโยงเข้ากับโครงข่ายการคมนาคมในสี่เหลี่ยมเศรษฐกิจนั้น นายชาญเดช วงศ์เจริญรอง ผอ.สำนักงานทางหลวงที่ 2 ตำแหน่งที่ 2 กรมทางหลวง กล่าวต่อที่ประชุมว่า โครงการพัฒนาเส้นทางคมนาคมทางบกในเขตเชียงรายที่กรมทางหลวงดูแลมีอยู่ 4-5 เส้นทางคือ

1. เส้นทางสายเชียงใหม่ – เชียงราย ซึ่งเป็นมอเตอร์เวย์ ระยะทาง 170 กม.นั้น ขณะนี้ออกแบบเสร็จแล้วอยู่ระหว่างการจัดสรรงบประมาณ คาดว่าจะในปีงบประมาณ 47 จะได้รับการจัดสรรแน่นอน

2. เส้นทางเลี่ยงเมืองเชียงรายด้านตะวันตก ระยะทาง 20 กม. ได้สำรวจออกแบบแล้ว คาดว่าจะสามารถบรรจุเข้าแผนปี 48 ได้

3. เส้นทางสายเชียงราย -เชียงแสน สายใหม่ ซึ่งมีอยู่ 2 แนวทาง คือ จากทางแยก กม. 846 -บ้านสบกก ที่ตั้งท่าเรือแห่งเชียงแสนแห่งที่ 2 ระยะทาง 42 -45 กม.หากใช้แนวนี้จะใช้งบประมาณก่อสร้างทั้งสิ้น ประมาณ 1,600 กว่าล้านบาท แนวทางที่สองจากทางแยกร่องเสือเต้น เลียบไปตามแม่น้ำกก ระยะทาง 54 กม. จะใช้งบประมาณทั้งสิ้นประมาณ 6,000 กว่าล้านบาท แบ่งเป็นค่าก่อสร้าง 1,600 กว่าล้าน ค่าที่ดิน 4,850 กว่าล้านบาท 4. ถนนเลี่ยงเมืองเชียงแสน ที่จะขยายเป็น 4 ช่องทางจราจร ภายใต้งบประมาณ 80 ล้านบาท และ 5 เส้นทางเลี่ยงเมืองแม่สาย ที่จะเชื่อมต่อเข้ากับเส้นทางท่าขี้เหล็ก – เชียงตุง-เมืองลา ของพม่า ขณะนี้กำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้างอยู่ ส่วนโครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงที่ อ.เชียงของ เชื่อมกับถนนสายไทย-ลาว-จีนตอนใต้ นั้น ทางกรมทางหลวงได้รับการจัดสรรงบประมาณจาก เอดีบี. ในการศึกษาออกแบบแล้ว อยู่ระหว่างดำเนินการ แต่ยังไม่มีการกำหนดจุดก่อสร้างที่ชัดเจน

ต่อยอดไฮสปีดเทรนเด่นชัย-เชียงราย ด้านโครงการก่อสร้างทางรถไฟจากเด่นชัย-เชียงรายนั้น ตัวแทนจากการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) กล่าวว่า ที่จริงแล้ว รฟท.ได้ศึกษาและออกแบบก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์แล้ว และมีการออก พรฎ.เวนคืนที่ดินแล้ว แต่ระหว่างที่ยื่นของบประมาณก่อสร้างนั้น ทางรัฐบาลได้สั่งการให้ศึกษาเพิ่มเติมเพื่อให้เส้นทางรถไฟสายนี้ ซึ่งจะเป็นเส้นทางที่กว้างกว่าที่ไทยใช้อยู่เป็นลักษณะไฮสปีดเทรน สามารถวิ่งด้วยความเร็ว 100-250 กม./ชม. ให้เชื่อมต่อกับเส้นทางรถไฟจากประเทศจีนด้วย จากการติดต่อประสานงานกับทางการจีน ทราบว่า รัฐบาลจีนไม่มีนโยบายที่จะก่อสร้างเส้นทางรถไฟผ่านประเทศพม่า แต่มีนโยบายที่จะสร้างทางรถไฟมาถึงบ่อเต็น พรมแดนจีน -ลาว และเส้นทางจีน-เวียดนาม ดังนั้นทาง รฟท. จึงกำหนดแนวทางก่อสร้างเส้นทางรถไฟเพิ่มเติมจาก จ.เชียงราย -ชายแดนไว้ 2 แนวทางคือ ไปทาง อ.เชียงแสน จ.เชียงราย รองรับการลงทุนภาคอุตสาหกรรม -ท่าเรือที่กำลังจะเกิดขึ้น อีกแนวทางหนึ่งจะสร้างจากเชียงราย – อ.เชียงของ เพื่อรอเชื่อมต่อกับเส้นทางรถไฟจากจีนในอนาคต จีนสร้างเขื่อนกั้นน้ำโขงเพิ่มที่กอนเหล่ย นายนรินทร์ พานิชกิจ ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย ยังได้กล่าวถึงแนวทางการพัฒนาเส้นทางการคมนาคมทางน้ำผ่านแม่น้ำโขง จากจีน -ไทย ว่า เท่าที่เขาได้รับทราบข้อมูลจากทางการมณฑลยูนนานทราบว่า ในระยะนี้แม้ว่าจีนจะระเบิดแก่งในแม่น้ำโขงเสร็จสิ้นไปแล้วส่วนใหญ่ แต่ในเดือนเม.ย.47 และ 48 จะระเบิดกันอีก 2 ระลอก เพื่อขยายร่องน้ำให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น โดยจะทำในเขตสปป.ลาว แต่เป้าหมายของจีนจะระเบิดไปถึงแขวงหลวงพระบาง สปป.ลาว ขณะนี้เป็นเพียงระยะแรกเท่านั้น เขาบอกอีกว่า อย่างไรก็ตาม การเดินเรือในแม่น้ำโขง ขณะนี้ยังมีปัญหาเขตน้ำตื้นที่มีอยุ่ประมาณ 4 จุดอยู่ แต่ในอนาคตจะไม่มีปัญหานี้เกิดขึ้นอีกต่อไป เนื่องจากทางการจีนได้อนุมัติให้มีการก่อสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำโขงเพิ่มอีก 1 จุดบริเวณท่าเรือกอนเหล่ย ซึ่งจะเป็นเขื่อนขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของจีนทีเดียว โดยใช้เวลาก่อสร้าง 4 ปี เสร็จปี 2550 หลังจากนั้นจะมีการผลิตกระแสไฟฟ้าส่งมาขายไทยด้วย และปล่อยน้ำให้เรือขนาด 200 - 500 ตันวิ่งขึ้นลงได้ตลอด

เส้นทางยุทธศาสตร์(ไทย-จีน)

เส้นทาง เชียงของ- ห้วยทราย-หลวงน้ำทา-บ่อเต็น-เชียงรุ่ง ถูกกำหนดให้สร้างขึ้น ด้วยความร่วมมือของ 3 ประเทศ คือ จีน ลาว ไทย และการสนับสนุนจาก ธนาคารพัฒนาเอเชีย(เอดีบี)เส้นทางสายนี้นับเป็นหนึ่งในสามเส้นทางสายยุทธศาสตร์ ของกลุ่มประเทศอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง (Greater Mekong Subregion-GMS)ซึ่งได้เริ่ม

2.จัดตั้ง One Stop Services ภายในปี 2547 : - ด่านชายแดน เพื่อสนับสนุนการค้า (กรมศุลกากร / ตม. / อื่นๆ) - เขตอุตสาหกรรมเพื่อสนับสนุนการลงทุน (กนอ. /กรมศุลกากร / ก.อุตสาหกรรม / BOI )
3. กำหนดนโยบายการใช้แรงงานต่างด้าวและความมั่นคงให้แล้วเสร็จในปี 2546 (สมช. /ก.แรงงาน / กต.)
4. กำหนดนโยบายด้านธุรกรรมเงินตราต่างประเทศ : การใช้เงินท้องถิ่นและการส่งเงินกลับ ให้แล้วเสร็จในปี 2546 (ธปท.
5. ปรับปรุงสิทธิประโยชน์ : โดยปรับการให้สิทธิประโยชน์ BOI สูงสุดภายใต้กฎหมายปัจจุบันให้แล้วเสร็จในปี 2546 และ เร่งศึกษากฎหมายรูปแบบเฉพาะเพื่อใช้ในระยะยาว (BOI / กนอ. / กรมโรงงาน /กรมศุลกากร)
6. ส่งเสริมการลงทุนระหว่างประเทศโดยเฉพาะการร่วมทุนไทย-จีน : กำหนดทิศทางการลงทุนและเริ่มดำเนินการภายใน ปี 2546 (BOI / พาณิชย์ / กต.)
จัดตั้งกลไกการบริหารจัดการระยะแรก : ออกระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ระดับชาติ คณะกรรมการพัฒนาพื้นที่ชายแดน ระดับพื้นที่ ศึกษาองค์กรปกครองพิเศษให้แล้วเสร็จภายในปี 2546 และตั้งคณะกรรมการระดับจังหวัด(มหาดไทยและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง) ระดับเขตนิคม คณะกรรมการบริหารเขตนิคมอุตสาหกรรม (กนอ.)ระยะยาว : ปรับปรุงกฎหมายเขตเศรษฐกิจพิเศษชายแดนและนำไปใช้ ได้กับพื้นที่อื่น
แผนปฏิบัติการระยะสั้น 1-3 ปี 2546-2548
•เขตนิคมอุตสาหกรรม
•ท่าเรือเชียงแสน ท่าเรือเชียงของและสะพานข้ามแม่น้ำสาย
•วางระบบโครงสร้างพื้นฐาน
•ปรับปรุงแหล่งท่องเที่ยว
•ประชาสัมพันธ์และการมีส่วนร่วมพัฒนาสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรณี
•ปรับปรุงกฎหมาย และจัดตั้งกลไกบริหาร
•เจรจากับประเทศเพื่อนบ้านปรับปรุงกฎระเบียบการค้า การลงทุน
•ศึกษาการจัดตั้ง Visa Free Zone
แผนปฏิบัติการ ระยะปานกลาง 3-5 ปี พ.ศ 2548-2550
•จัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมเชียงของ
•ระบบโครงสร้างพื้นฐาน ระยะ 2
•พัฒนาแหล่งท่องเที่ยว ระยะ 2
•วิจัยและพัฒนาพืชเศรษฐกิจและทรัพยากรร่วมกับประเทศเพื่อนบ้าน
•ยกร่างกฎหมายเฉพาะสำหรับเขตเศรษฐกิจพิเศษ
•เจรจากับประเทศเพื่อนบ้านปรับปรุงกฎระเบียบการค้าการลงทุน (ต่อเนื่อง)
แผนปฏิบัติการ ระยะยาว 5-10 ปี 2550-2560
•สะพานข้ามแม่น้ำโขงที่เชียงของ
•เจรจากับประเทศเพื่อนบ้านปรับปรุงกฎระเบียบ การค้า การลงทุน (ต่อเนื่อง)
ผลตอบแทนโครงการ
สร้างฐานการผลิตใหม่นำไปสู่การเพิ่มขีดความสามารถในการ แข่งขันของประเทศ โดยคาดว่าจะมีการลงทุนของภาคเอกชนในโรงงานอุตสาหกรรม คลังสินค้า ธุรกิจการค้า และการท่องเที่ยว 20,000 ล้านบาท
การจ้างงานในพื้นที่ทั้งทางตรงและทางอ้อมประมาณ 30,000 คน
เกิดการขยายตัวด้านการค้า และการท่องเที่ยวในพื้นที่ชายแดน
เชื่อมโยงธุรกิจชุมชน (OTOP) สู่ตลาดระดับภาคและระหว่างประเทศ
แก้ไขปัญหาความยากจน และยกระดับคุณภาพชีวิต
เขตเศรษฐกิจพิเศษเชียงรายถือเป็น เขตเศรษฐกิจพิเศษแห่งแรกของประเทศ ซึ่งเป็นโครงการนำร่องอันจะนำไปใช้ในพื้นที่ชายแดนอื่นที่มีศักยภาพต่อไป
เรื่องราวที่เกี่ยวเนื่อง
การพัฒนาพื้นที่ชายแดน"เชียงของ"

เชียงของ เป็นอำเภอหนึ่งที่ต้องเตรียมตัวเข้าสู่การพัฒนาตามแผนยุทธศาสตร์เมืองชายแดน และเป็นพื้นที่ ที่อยู่ในโครงการเขตเศรษฐกิจพิเศษจังหวัดเชียงราย อันเป็นเมืองรองรับยุทธศาสตร์ระดับอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง ที่จะเชื่อมโยงเส้นทางการค้าการลงทุน การท่องเที่ยวเข้าด้วยกัน ทำให้อำเภอเชียงของปัจจับันอยู่ในช่วงการขยายเมือง และการสร้างโครงข่ายด้านการคมนาคม จึงมีโครงการพัฒนาหลายด้าน
ด้านการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน

การก่อสร้างและขยายถนน 1. ถนนเลี่ยงเมือง (By pass) 2. ถนนเลียบน้ำโขง 3. ถนนสายลัดเชียงของ-เวียงแก่น4. เชื่อมถนนสายลัดกับถนนเลียบน้ำโขง และเชื่อมกับสะพาน หากมีการสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขง5. การขยายพื้นที่เขตชุมชนเมือง 6. การเพิ่มกำลังการผลิตและปรับปรุงระบบประปา ไฟฟ้า และระบบกำจัดน้ำเสีย ขยะ และการระบายน้ำ การพัฒนาสู่การเป็น Gate way ทั้งทางบก-ทางน้ำ 1. ทางบกภายในประเทศ ปรับปรุง เชื่อมเส้นทาง เชียงของ-เชียงแสน-เวียงแก่น(สายลัด) เป็นเส้นทางเลียบแม่น้ำโขงตลอดสาย (อยู่ในขั้นตอนการสำรวจเส้นทางการก่อสร้าง)2. ทางบกระหว่างประเทศ การสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขง เพื่อเชื่อมเส้นทาง เชียงของ-หลวงน้ำทา-บ่อเต็น-เชียงรุ่ง รวมระยะทาง 250 กม.(เริ่มก่อสร้างต้นปี 2546 โดยได้งบสนับสนุนจากเอดีบี ไทย และจีน ) 3. เชื่อมเส้นทาง สายเวียงแก่น-เชียงของ (สายลัด) กับ ถนนเลียบน้ำโขง สะพานข้ามไทย-ลาว กับถนนสายเชียงของ-เชียงแสน เข้าด้วยกัน 4. ทางน้ำ พัฒนาการคมนาคมทางน้ำในแม่น้ำโขง เพื่อเดินเรือสินค้า และเรือโดยสารเพื่อการท่องเที่ยวทั้งภายในและภายนอกประเทศ

ศูนย์กลางการค้าชายแดน1. สร้างโกดังสินค้า บริเวณท่าเทียบเรือน้ำลึก เพื่อเป็นจุดรับส่งสินค้า ที่ส่งออกและน้ำเข้า เพื่อให้มีการขนถ่ายสินค้าได้สะดวก และปลอดภัย 2. สร้างอาคารสำนักงานต่าง ๆ บริเวณท่าเทียบเรือ ประกอบด้วย สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง สำนักงานด่านศุลกากร ด่านตรวจพืช สำนักงานการท่องเที่ยว 3. พัฒนาบริเวณเท่าเทียบเรือ ให้สถานที่พักผ่อน จุดให้บริการข้อมูลทั้งทางด้านเศรษฐกิจ การค้า การท่องเที่ยวของอำเภอเชียงของ และสปป.ลาว

พัฒนาการท่องเที่ยวการพัฒนาเส้นทาง1. เชื่อมเส้นทางอำเภอเชียงของและอำเภอใกล้เคียง คือ ถนนเชื่อมทางลัด เวียงแก่น-เชียงของ- เชียงแสน โดยการเชื่อเส้นทางเลียบน้ำโขง ทำให้เป็นถนนที่มีภูมิทัศน์ที่สวยงาม และมีแหล่งท่องเที่ยวตามแนวเส้นทาง2. การพัฒนาเชียงของให้เป็นประตูการท่องเที่ยวสู่ประเทศอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขงตอนบน(ลาว จีน) ถนนสายเชียงของ - ห้วยทราย - หลวงน้ำทา - บ่อเต็น - เชียงรุ่ง โดยการแผนพัฒนาการท่องเที่ยวของอำเภอนี้ จะดำเนินการภายใต้แผนแม่บทเพื่อปรับปรุงเมืองชายแดน เพื่อการท่องเที่ยว ของ ททท. พัฒนาแหล่งท่องเที่ยว1. ปรับปรุงสถานที่ - พัฒนาท่าจับปลาบึก และแหล่งแพร่พันธุ์ปลาบึกบ้านหาดไคร้ใช้เป็นที่พักผ่อนสาธารณะ - ปรับปรุงห้วยทรายมาน ให้เป็นจุดชมวิวสำหรับนักท่องเที่ยวที่ใช้เส้นทาง เชียงแสน- เชียงของ - พัฒนาหมู่บ้านวัฒนธรรมน้ำโขง โดยมีการพัฒนาหมู่บ้านนำร่องของโครงการ คือ บ้านหาดบ้าย ตำบลริมโขง ซึ่งเป็นหมู่บ้านไทลื้อ โดยจัดเป็น "หมู่บ้านอนุรักษ์วัฒนธรรมและเป็นศูนย์จำหน่ายหัตถกรรมพื้นบ้าน" (ผ้าทอ) 2. สร้างและขยายแหล่งท่องเที่ยว

- สร้างพิพิธภัณฑ์ชีวิตปลาบึกและปลาแม่น้ำโขง - พัฒนาน้ำตกห้วยแม็ง และน้ำตกห้วยตอง (จัดหางบประมาณสนับสนุน) - จัดตั้งศูนย์บริการข้อมูลการท่องเที่ยวอำเภอเชียงของ โดยสร้างระบบข้อมูลท่องเที่ยวให้เป็นปัจจุบันโดยใช้คอมพิวเตอร์จัดเก็บและบริการข้อมูล จัดตั้ง information booth ตามจุดต่าง ๆ (จัดหางบประมาณสนับสนุน)

ฟื้นฟูสภาพแวดล้อมด้านประวัติศาสตร์และอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ1. ปรับปรุงคูเมืองเวียงเชียงของ สภาพเดิมของเชียงของเคยเป็นเมืองเก่าที่มีคูเมืองล้อมรอบ ตามแบบการสร้างเมืองในอดีต ซึ่งได้สร้างซุ้มประตูและคูเมืองตามแนวเดิมบริเวร บ้านเวียงแก้ว ตำบลเวียง2. โครงการ"เมืองน่าอยู่" เน้นการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยมีลักษณะคือ มีความเป็นระเบียบ มีความสบายใจในการอยู่อาศัย ทำกิจกรรมและพักผ่อน มีภาพรวมในการวางผังเมืองที่ชัดเจน มีเอกลักษณ์ของตนเอง มีความงามในเชิงศิลปะ มีความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน มีความปลอดภัยจากมลภาวะ มีความเป็นมิตรของผู้คน
จากหนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ ฉบับที่ 2244 16 ส.ค. - 18 ส.ค. 2550
ไทยสอบตกต่อยอด'R3a' โครงการรองรับล้วนร้องเพลงรอ
การก่อสร้างถนนสายไหม เชื่อมโยงไทย-สปป.ลาว-สาธารณรัฐประชาชนจีน หรือที่รู้จักกันในชื่อถนนสายอาร์3เอ(R3a) ในปัจจุบันถือว่ามีความคืบหน้ามาก โดยการก่อสร้างถนนทั้ง 3 ตอน ตอนที่ 1 ซึ่งประเทศไทยรับผิดชอบและว่าจ้างหจก.แพร่ธำรงวิทย์ ก่อสร้างระยะทางประมาณ 80 กิโลเมตร ตอนที่ 2 ธนาคารพัฒนาเอเชียหรือ เอดีบี.สนับสนุนงบประมาณให้สปป.ลาวดำเนินการก่อสร้าง โดยว่าจ้างให้ บริษัท เนาวรัตน์พัฒนา จำกัด ทำการก่อสร้างในระยะทางประมาณ 80 กิโลเมตร ส่วนตอนที่ 3 ซึ่งประเทศจีนสนับสนุนการก่อสร้าง การก่อสร้างถนนทั้ง 3 ตอนนี้คาดว่าจะแล้วเสร็จอย่างสมบูรณ์ภายในปี 2550 อย่างแน่นอน
ในการต่อยอดต่างๆ ของถนนสายอาร์3เอ ถือว่าประเทศจีนมีการเตรียมพร้อมมากที่สุด บริเวณบ่อหาน-บ่อเต็น ซึ่งเป็นเมืองชายแดนระหว่างประเทศจีนกับสปป.ลาว นักลงทุนจากประเทศจีนได้มีการลงทุนเพื่อรองรับการขนส่งและกระจายสินค้าอย่างคึกคัก มีการลงทุนจัดสร้างศูนย์กระจายสินค้าขึ้นแล้ว บริษัทลอจิสติกส์จากประเทศจีนยังได้มีการลงทุนเกี่ยวกับการเตรียมความพร้อมที่จะขนส่งสินค้า ด้วยการจัดตั้งบริษัทร่วมทุนกับสปป.ลาว นอกจากนั้นนักลงทุนจีนยังได้ลงทุนก่อสร้างโรงแรมและกาสิโนในพื้นที่นี้ด้วยหลายแห่ง และไม่เฉพาะแต่ที่เมืองชายแดนระหว่างจีนกับสปป.ลาวเท่านั้นที่มีการเคลื่อนไหวในเรื่องของการลงทุน เมืองที่อยู่ลึกเข้ามาอย่างเช่น แขวงหลวงน้ำทา กลุ่มทุนจากประเทศจีนก็มีการลงทุนสร้างโรงแรมและเปิดกิจการลอจิสติกส์กันอย่างคึกคัก
สารพัดโครงการรอแจ้งเกิด
ต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับความพร้อมของฝ่ายไทย โครงการต่างๆ ในพื้นที่อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย หลายโครงการจนถึงบัดนี้ ซึ่งเหลือเวลาอีกไม่กี่เดือนการก่อสร้างถนนสายนี้ก็จะแล้วเสร็จอย่างสมบูรณ์ ยังไม่มีความคืบหน้าที่ชัดเจน โดยโครงการที่ดูจะเป็นความหวังของชาวเชียงของ คือ โครงการก่อสร้างนิคมอุตสาหกรรม ซึ่งตามแผนเดิมจะมีการก่อสร้างที่ตำบลศรีดอนมูล อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย หน่วยงานที่รับผิดชอบ คือ การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (กนอ.) ได้มีการศึกษาความเป็นไปได้จนแล้วเสร็จ แต่ได้มีการคัดค้านจากประชาชนในพื้นที่รวมทั้ง ส.ส.เชียงราย หลายคนก็ใม่เห็นด้วย แต่พอย้ายมาที่อำเภอเชียงของระยะเวลากว่า 3 ปีที่ผ่านมายังไม่มีความคืบหน้าใดๆ ยังไม่มีผลการศึกษาใดๆ
โครงการก่อสร้างนิคมอุตสาหกรรมเชียงของที่ถึงแม้ว่าจะมีนักลงทุนจากประเทศจีนเดินทางมาดูสถานที่แล้วหลายครั้ง กลับเป็นโครงการที่มีความชัดเจนน้อยที่สุด แถมทีท่าจากนักลงทุนจีนก็เริ่มเบนความสนใจที่จะไปลงทุนในประเทศ สปป.ลาว โดยได้มีการทำสัญญาเช่าพื้นที่จำนวนประมาณ 60,000 ไร่ที่เมืองต้นผึ้งด้านตรงข้ามกับสามเหลี่ยมทองคำ อำเภอเชียงแสนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
สะพานข้ามโขงรองบปี51
โครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขง หรือ สะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่ 3 ที่อำเภอเชียงของ ปัจจุบันมีการกำหนดจุดก่อสร้างที่แน่นอนแล้วว่า คอสะพานฝั่งไทยจะอยู่ที่หมู่บ้านปากอิงเหนือ ตำบลศรีดอนชัย อำเภอเชียงของ ส่วนฝั่ง สปป.ลาว คือ บ้านดอน เมืองห้วยทราย กรมทางหลวงไทยได้ดำเนินการออกแบบเสร็จเรียบร้อยแล้ว ขั้นตอนต่อไปจะได้ประกวดราคาก่อสร้าง จุดก่อสร้างสะพานเชียงของ-ห้วยทราย ในฝั่งไทยอยู่ห่างจากตัวเมืองเชียงของประมาณ 10 กิโลเมตร ส่วนฝั่ง สปป.ลาว อยู่ห่างจากตัวเมืองห้วยทราย ประมาณ 12 กิโลเมตร เพื่อรองรับการขยายของตัวเมืองทั้งสองฝั่งในอนาคต จุดที่จะสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขง ความกว้างของแม่น้ำโขงกว้างเพียง 400 กว่าเมตร ความกว้างของสะพานออกแบบย่อส่วนลงเหลือ 13.7 เมตรจากเดิมออกแบบให้กว้าง 16.7 เมตร ทำให้ลดค่าใช้จ่ายจากเดิมที่กำหนดเอาไว้กว่า 41 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เหลือเพียงประมาณ 31 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ความคืบหน้าล่าสุดหลังการเดินทางมาตรวจสถานที่ก่อสร้างของนายปิยะพันธ์ จำปาสุต รองปลัดกระทรวงคมนาคม คาดว่าจะมีการบรรจุงบประมาณปี 2551 เริ่มต้นการก่อสร้างและใช้ระยะเวลาในการก่อสร้างประมาณ 3 ปีแล้วเสร็จประมาณปี 2554
โครงการที่เกี่ยวเนื่องกับสะพานข้ามแม่น้ำโขง กรมศุลกากรได้ทำหนังสือถึงกรมทางหลวงเพื่อขอให้จัดสรรที่ดินจำนวน 400 ไร่ เพื่อใช้เป็นสถานที่ก่อสร้างด่านศุลกากรที่ครบวงจร สำหรับการขนส่งสินค้าผ่านแดนตามหลักสากล ภายในโครงการจะประกอบด้วยลานจอดและเปลี่ยนถ่ายตู้คอนเทนเนอร์ คลังสินค้า ซึ่งโครงการของกรมศุลกากรเป็นการเตรียมความพร้อมเพื่อที่จะสามารถเชื่อมโยงกับนิคมอุตสาหกรรมที่จะเกิดขึ้น แต่ขณะนี้ความคืบหน้าของเรื่องนี้ยังไม่ชัดเจนนักว่ากรมทางหลวงสามารถจัดสรรพื้นที่ให้กรมศุลกากรได้แล้วหรือไม่ เพราะกรมศุลกากรต้องทำโครงการขอรับการสนับสนุนงบประมาณจากรัฐบาลด้วยเช่นกัน
ถัดจากโครงการต่างๆ ในพื้นที่อำเภอเชียงของ ยังมีโครงการอื่นๆ อีกมาก โดยเฉพาะโครงการก่อสร้างถนนที่จะเชื่อมโยงระหว่างอำเภอเชียงของกับอำเภอเมืองเชียงราย โครงการแบ่งออกเป็น 2 ตอน ตอนแรกเป็นโครงการขยายถนนสายเชียงของ-บ้านต้าให้เป็นถนนสี่ช่องทางจราจร ส่วนตอนที่ 2 เป็นโครงการตัดถนนสายใหม่จากบ้านต้า-หัวดอย(เชื่อมกับถนนสายเชียงราย-เทิงในพื้นที่อำเภอเมืองเชียงราย) ทั้ง 2 โครงการแขวงการทางเชียงราย 1 และแขวงการทางเชียงราย 2 ได้ดำเนินการออกแบบมาแล้วประมาณ 2 ปี แต่ว่าการจัดสรรงบประมาณยังเป็นปัญหา เนื่องจากต้องใช้งบประมาณสูงไม่ต่ำกว่า 500 ล้านบาท จึงทำให้โครงการนี้ยังไม่มีความชัดเจนในเรื่องของงบประมาณ ท่าเรือเชียงของ2ร้องเพลงรอ
และเนื่องจากจังหวัดเชียงรายจัดพื้นที่อำเภอชายแดน 3 อำเภอ คือแม่สาย-เชียงแสน-เชียงของ เป็นพื้นที่สำหรับเขตเศรษฐกิจพิเศษชายแดนเชียงราย กรมขนส่งทางน้ำและพาณิชยนาวี มีโครงการจะก่อสร้างท่าเรือเชียงแสนแห่งที่ 2 ขึ้นที่สบกก ตำบลบ้านแซว อำเภอเชียงแสน โดยกรมขนส่งทางน้ำและพาณิชยนาวีได้มีการศึกษาและออกแบบเสร็จมาตั้งแต่ปี 2547 ใช้ระยะเวลาในการก่อสร้างประมาณ 1 ปี แต่ว่าที่ผ่านมาไม่ได้รับการสนับสนุนงบประมาณ เนื่องจากต้องใช้เงินลงทุนสูงถึงประมาณกว่า 1,000 ล้านบาท เมื่อโครงการก่อสร้างท่าเรือเชียงแสนแห่งที่ 2 ล่าช้าออกไป มีผลทำให้โครงการขยายถนนเป็นสี่ช่องทางจราจรช่วงระหว่างแม่จัน-เชียงแสน ต้องล่าช้าออกไปด้วย และนอกจากนั้นยังมีโครงการที่จะตัดถนนสายใหม่แนวถนนในโครงการนี้เริ่มจากตำบลบ้านแซว-ตำบลโยนก อำเภอเชียงแสน-ตำบลท่าข้าวเปลือก อำเภอแม่จัน เชื่อมกับถนนพหลโยธินที่ตำบลท่าสุด อำเภอเมืองเชียงราย โครงการนี้ก็เป็นอีกโครงการหนึ่งที่ต้องใช้เงินในการเวณคืนที่ดินและก่อสร้างสูงประมาณ 500 ล้านบาท แม้ว่ากรมทางหลวงชนบทจะได้ศึกษาและออกแบบจนเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ตาม แต่ยังไม่มีวี่แววว่าจะได้รับการจัดสรรงบประมาณจากรัฐบาล ซึ่งอาจจะเป็นผลสืบเนื่องมาจากการที่ท่าเรือเชียงแสนแห่ง 2 ยังไม่มีการก่อสร้างนั่นเอง

แหล่งข่าวคณะกรรมการหอการค้าจังหวัดเชียงราย เปิดเผยกับ "ฐานเศรษฐกิจ" ว่า ความล่าช้าที่เกิดขึ้น ทำให้ประเทศไทยและจังหวัดเชียงรายเสียโอกาส โดยเฉพาะเมื่อเปรียบเทียบกับการเตรียมพร้อมของทางการจีน ซึ่งถึงวันนี้มีความพร้อมมาก ถนนเสร็จเมื่อไรสามารถที่จะเดินหน้าตามยุทธศาสตร์ลงสู่ใต้ของประเทศจีนได้ทันที แต่เมื่อหันมาดูยุทธศาสตร์บุกจีนตอนใต้ของไทยแล้ว ทุกวันนี้ยังถือว่าไม่มีการตอบสนองจากภาครัฐโดยเฉพาะรัฐบาล เนื่องจากโครงการต่างๆ ถูกแช่แข็งงบประมาณเป็นจำนวนมาก สะพานข้ามแม่น้ำโขงเองก็ยังไม่มีใครสารมารถที่จะชี้ชัดได้อย่างชัดเจนว่าจะได้รับการจัดสรรงบประมาณแน่นอนเมื่อไร และเมื่อยิ่งมองถึงนิคมอุตสาหกรรมเชียงของจิ๊กซอว์สำคัญก็ยิ่งลางเลือน
ถึงวันนี้...การเดินหน้าเตรียมความพร้อม เพื่อต่อยอดจากถนนอาร์3เอ ส่วนใหญ่จะเป็นภาคเอกชนที่ตัดสินใจนำร่องไปก่อน เพราะหากรอช้ากว่านี้ เค้กก้อนนี้ก็อาจจะถูกนักลงทุนจีนหยิบชิ้นปลามันไปก็เป็นได้
เอกชนไทยต่างกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่า ถ้าให้คะแนนกับภาครัฐของไทยเรื่องการเตรียมความพร้อมรองรับ ถือว่า สอบตก
ฟันธง R3aเชื่อม"ไทย-ลาว-จีน"เสร็จ100%ปีนี้ บูมเส้นทางการค้า-ขนส่งรอสะพานข้ามโขง 4ผู้จัดการ 2007-05-13 18:56:00ศูนย์ข่าวภาคเหนือ - ถนนเชื่อมไทย-ลาว-จีน (R3a)ใกล้เสร็จสมบูรณ์ 100% คาดส่งมอบงานกันได้ไม่เกินปลายปีนี้ เชื่อกระตุ้นกิจกรรมการขนส่งคึกคักเต็มที่ แม้ต้องรอสะพานข้ามโขงแห่งที่ 4 เชื่อมเชียงของ-ห้วยทรายอีก 2-3 ปีก็ตาม ล่าสุดผู้ว่าฯเชียงราย เตรียมเพิ่มแพขนานยนต์รองรับ Logistic คุนหมิง-กรุงเทพฯ ก่อน พร้อมเชื่อมั่นการค้าผ่านเชียงของในอนาคตขยายตัวแบบทวีคูณแน่ นายวรงค์ วงศ์วรกุล กรรมการผู้จัดการห้างหุ้นส่วนจำกัดแพร่ธำรงวิทย์ หนึ่งในกลุ่มผู้รับเหมาก่อสร้างเส้นทางสาย R3 หรือที่เรียกกันติดปากว่า ถนน R3a จากเมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว - บ่อเต็น แขวงหลวงน้ำทา สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว(สปป.ลาว) ระยะทาง 250 กิโลเมตร(กม.) เปิดเผยว่า หจก.แพร่ธำรงวิทย์ ได้ร่วมกับบริษัทน้ำทา ก่อสร้าง จำกัด ของนายคำเพิง ทองซะบา กลุ่มผู้รับเหมาท้องถิ่นของสปป.ลาว เข้าประมูลโครงการรับเหมาก่อสร้างเส้นทางช่วงเมืองห้วยทราย - เวียงภูคา แขวงบ่อแก้ว สปป.ลาว ระยะทาง 84 กม.และเส้นทางในตัวเมืองบ่อแก้ว - ถนนเลี่ยงเมืองอีก 15 กม. มูลค่ารวมทั้งสิ้นกว่า 1,086 ล้านบาท
ทั้งนี้ ได้เริ่มดำเนินการตั้งแต่เดือนกันยายน 2547 - มิถุนายน 2550 รวมระยะเวลา 33 เดือน ซึ่งเป็น 1 ใน 3 ส่วนของถนน R3a ตลอดทั้งสาย ภายใต้การสนับสนุนด้านงบประมาณจากสำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (สพพ.)ล่าสุดขณะนี้การก่อสร้างคืบหน้าไปแล้ว 93% เหลือเพียงงานตีเส้นจราจร - ติดตั้งป้ายสัญญาณจราจร ตลอดทั้งสาย และงานบดอัด-ลาดแอสฟัลต์ อีกประมาณ 20 กม.เท่านั้น เชื่อว่าภายในวันที่ 20 พฤษภาคม 50 จะเสร็จสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม ได้มีการขยายอายุสัญญาออกไปอีก 10 เดือน เพื่อปรับระดับความลาดชันของเส้นทาง ที่บางจุดมีความชัน 13% เพื่อให้มีความลาดชันไม่เกิน 10%ตลอดทั้งสาย ตามที่บริษัทที่ปรึกษากำหนด ซึ่งในส่วนนี้ หจก.แพร่ธำรงวิทย์ คาดว่า จะใช้เวลาในการดำเนินการประมาณ 6-8 เดือน โดยเชื่อว่าโครงการปรับปรุงถนนในช่วงที่อยู่ในความรับผิดชอบจะเสร็จสมบูรณ์ 100%ภายในเดือนตุลาคม 2550 นี้อย่างแน่นอน ขณะที่ถนน R3a ช่วงที่ 2 จาก กม.ที่ 84-260.8 (เวียงภูคา แขวงบ่อแก้ว - บ้าน Nam Lung แขวงหลวงน้ำทา) ภายใต้การสนับสนุนงบประมาณจากธนาคารพัฒนาเอเชีย (ADB) ที่บริษัทนวรัตน์พัฒนาการ จำกัด (มหาชน) เป็นผู้รับเหมาก่อสร้างนั้น จากการสำรวจของ "ผู้จัดการรายวัน" พบว่า จนถึงขณะนี้การก่อสร้างเกือบเสร็จสมบูรณ์เช่นกัน เหลือเพียงระยะสุดท้ายที่กำลังอยู่ระหว่างดำเนินการตัดเส้นทาง บดอัด ลาดยาง อีกประมาณ 20 กม. โดยถนนช่วงนี้เริ่มดำเนินการตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2547 สิ้นสุดมีนาคม 2550 แต่ก็ได้รับการขยายเวลาออกไปอีก 10 เดือนเพื่อปรับระดับความลาดชันไม่ให้เกิน 10% ส่วนถนนช่วงที่ 3 หรือแพกเกจ C ที่ได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากรัฐบาลจีน จากบ้าน Nam Lung - บ่อเต็น แขวงหลวงน้ำทา (ชายแดน สปป.ลาว-จีน) หรือจาก กม.160.8 - 228.3 ที่กลุ่มผู้รับเหมาจากจีน เข้ามาดำเนินการตั้งแต่เดือนเมษายน 2547 เสร็จสมบูรณ์ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2549 ซึ่งนายพมเมือง มอนจันดี รองหัวหน้าแผนกขัวทาง แขวงหลวงน้ำทา บอกว่า เดิมถนนช่วงนี้จะสิ้นสุดระยะเวลารับประกัน และทำพิธีส่งมอบให้แก่สปป.ลาวในเดือนนี้ (พฤษภาคม 2550) อย่างไรก็ตามทางรัฐบาล สปป.ลาว ได้ขอให้จีน ขยายเวลารับประกันโครงการออกไปอีก 1 ปี หรือกำหนดรับมอบ-สิ้นสุดเวลารับประกันในเดือนพฤษภาคม 2551 รองหัวหน้าแผนกขัวทาง แขวงหลวงน้ำทา บอกว่า หากถนนเส้นนี้เสร็จสมบูรณ์ทั้ง 3 ช่วง จะทำให้การเดินทางจากเมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว (ชายแดนติดกับ อ.เชียงของ จ.เชียงราย - เมืองบ่อเต็น แขวงหลวงน้ำทา ติดกับ Mahan เขตเมืองลา สิบสองปันนา มณฑลหยุนหนัน จีน) ใช้เวลาเดินทางเพียง 5-6 ชั่วโมงเท่านั้น จากเดิมที่ต้องใช้เวลา 1-2 วัน ซึ่งแน่นอนว่าจะทำให้เกิดกิจกรรมการขนส่งทั้งสินค้า - คน อย่างคึกคักแน่นอน
ขณะที่นายอมรพันธุ์ นิมานันท์ ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย บอกว่า หลังจากถนน R3a เสร็จสมบูรณ์ในปีนี้ ก็จะเชื่อมต่อกับสถานข้ามแม่น้ำโขงแห่งที่ 4 ภายใต้งบประมาณ 1,600 ล้านบาท ที่ไทย-จีน ตกลงที่จะสนับสนุนฝ่ายละ 50% ซึ่งขณะนี้ได้กำหนดจุดก่อสร้างแล้วโดยฝั่ง สปป.ลาว จะอยู่ที่บริเวณบ้านดอนขี้นก (กม.9) เมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว ฝั่งไทยจะอยู่บริเวณบ้านดอนมหาวัน ต.ศรีดอนชัย อ.เชียงของ จ.เชียงราย ห่างจากตัวเมืองเชียงของประมาณ 10 กม.เศษ ใช้เวลาก่อสร้างประมาณ 3 ปี คาดว่าจะแล้วเสร็จในปี 2553 โดยประมาณ ผู้ว่าฯเชียงราย บอกอีกว่า หากสะพานแห่งนี้แล้วเสร็จ เชื่อมต่อเข้ากับถนน R3a จะทำให้การค้าชายแดนที่เชียงของ คึกคักขึ้นอย่างมาก เพราะจีนมุ่งที่จะขนส่งสินค้าตามถนนR 3 a อันเป็นถนนเชื่อมคุนหมิง-กรุงเทพฯ ขณะที่จังหวัดเชียงรายจะผลักดันให้มีการพัฒนาระบบการค้าที่เชียงของขนานใหญ่ โดยเฉพาะเรื่องการเพิ่มจำนวนแพขนานยนต์เพื่อสนับสนุนการขนส่งสินค้าชายแดนที่มีปริมาณเพิ่มมากขึ้น ระหว่างที่สะพานยังก่อสร้างไม่เสร็จ รวมทั้งการพัฒนาโกดังสินค้า ระบบลอจิสติกส์ต่างๆ เพื่อรองรับการเติบโตในอนาคต ไปพร้อมๆ กันด้วย นายอมรพันธุ์ กล่าวอีกว่า นอกจากนี้สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) ก็มีโครงการจะสร้างศูนย์ราชการบริเวณสะพานข้ามแม่น้ำโขงไว้แล้ว ส่วนถนนในจังหวัดที่จะเชื่อมกับถนนและสะพาน ก็มีโครงการก่อสร้างถนน 4 ช่องทางจราจร จากอำเภอเมืองเชียงราย - เชียงของ โดยแบ่งเป็น 2 ตอน ตอนแรกจากบ้านหัวดอย อำเภอเมือง ไปยังบ้านต้า อ.ขุนตาล ใช้งบประมาณปี 2550 และจากบ้านต้าไปจนถึงเชียงของ จะเป็นงบฯผูกพันในปีต่อไป สำหรับการค้าชายแดนที่ อ.เชียงของ จ.เชียงราย เดิมมีมูลค่าการค้ารวมปีละประมาณ 700-800 ล้านบาท แต่ในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมานี้ มูลค่าการค้าได้ขยายตัวต่อเนื่อง เมื่อในปีงบประมาณ 2549 มีมูลค่าทั้งสิ้นเกือบ 2,000 ล้านบาท โดยแยกเป็นการส่งออกประมาณ 1,500 ล้านบาท และนำเข้าประมาณ 500 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจากปี 48 ถึง 30% ทั้งภาครัฐและเอกชนของจังหวัดเชียงรายเชื่อว่า การค้าด้านนี้จะขยายตัวแบบทวีคูณทันทีที่ถนน R3a เสร็จ

เส้นทาง R3a กว่า 10 ปี จึงเป็นรูปเป็นร่าง

เส้นทาง R3a กว่า 10 ปี จึงเป็นรูปเป็นร่าง



โดย ปัณฑพ ตั้งศรีวงศ์ เอกรัตน์ บรรเลง



ในกรอบความร่วมมือทางเศรษฐกิจอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง 6 ประเทศ (Greater Mekong Sub regional Economic Cooperation ; GMS-EC) ที่เริ่มต้นผลักดันกันมาตั้งแต่ปี 2535 หรือ 15 ปีที่แล้ว โดยธนาคารเพื่อการพัฒนาเอเชีย (ADB) กำหนดแนวพัฒนาเส้นทางคมนาคมเชื่อมโยงไว้ 10 เส้นทาง



1 ใน 10 นั้นก็คือ ถนนไทย-ลาว-จีน (R3a) ระยะทาง 250 กม. ส่วนหนึ่งของเส้นทางสาย "คุน-มั่ง กงลู่" หรือคุนหมิง-กรุงเทพฯ (เมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว-ด่านบ่อเต็น แขวงหลวงน้ำทา ติดชายแดนจีนที่เมือง Mohan อ.เหมิ่งล่า เขตปกครองตนเองสิบสองปันนา มณฑลยูนนาน) นั้น เริ่มต้นขึ้นมาตั้งแต่ปี 2538 ภายใต้โครงการ "สี่เหลี่ยมเศรษฐกิจ" ผ่านมือกลุ่มทุนผู้รับสัมปทานก่อสร้างถนนจากไทยมาแล้วถึง 2 กลุ่มด้วยกัน คือ



- กลุ่ม "ครอบครัวอุษา" ของตระกูล "แซ่เตี๋ยว" แห่งเชียงใหม่ ที่ 1 ในทายาทได้เป็น "เขยลาว" โดยผู้เป็นพ่อตาถือเป็นผู้ที่มีคอนเนกชั่นกับชนชั้นนำของรัฐบาลลาวอย่างแนบแน่น แต่ก็มีปัญหาเรื่องแหล่งเงินทุน



- บริษัทร่วมพัฒนาสี่เหลี่ยมเศรษฐกิจ จำกัด ที่เข้ารับสัมปทานแทน "ครอบครัวอุษา" แต่ก็มีปัญหาเรื่องแหล่งเงินทุนอีก เนื่องจาก ADB ไม่ยอมปล่อยเงินกู้ให้ เนื่องจากเป็นบริษัทเอกชน ขณะที่รัฐบาลลาวก็ไม่ยอมที่จะค้ำประกันเงินกู้ให้ เพราะบริษัทไม่ใช่รัฐวิสาหกิจของลาว จนกระทั่งวันที่ 25 กันยายน 2541 รัฐบาลลาวยกเลิกสัมปทานทำถนนเส้นนี้ เนื่องจากไม่มีความคืบหน้าในการก่อสร้าง



กระทั่งเดือนมกราคม 2545 ADB เข้ามาเป็นตัวกลางจัดประชุม 3 ฝ่าย (ไทย ลาว จีน) เพื่อแก้ปัญหาการพัฒนาเส้นทางสายนี้ตามที่รัฐบาลลาวร้องขอไปเมื่อปี 2541 ซึ่งในการประชุมคราวนี้ที่ประชุมมีมติที่จะสร้างถนนสายนี้เป็น 2 เลน ระยะทาง 228 กม. แบ่งออกเป็น 3 ช่วงตามแหล่งเงินทุนและความช่วยเหลือจากรัฐบาลจีน ไทย และADB โดยเริ่มปรับปรุงตั้งแต่ปี 2546 เป็นต้นมา



ช่วงที่ 1 จากด่านบ่อเต็น-น้ำลัง แขวงหลวงน้ำทา (กิโลเมตรที่ 160.8-228.3) ระยะทาง 66.43 กม. จีนเป็นผู้รับผิดชอบ ก่อสร้างโดยเงินให้เปล่า 249 ล้านหยวน และเงินกู้ปลอดดอกเบี้ยอีก 449 ล้านหยวน ซึ่งการก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์แล้ว เดิมมีกำหนดส่งมอบในเดือนพฤษภาคม 2550 แต่รัฐบาลลาวขอให้รัฐบาลจีน ขยายเวลารับประกันออกไปอีก 1 ปีเป็นเดือนพฤษภาคม 2551



ช่วงที่ 2 จากน้ำลัง-บ้านสอด (กิโลเมตรที่ 84-160.8 เวียงภูคา-บ้านน้ำลัง) ระยะทาง 76.80 กิโลเมตรที่ ADB ให้รัฐบาลลาว กู้จำนวน 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งการก่อสร้างถนนช่วงนี้ บริษัทเนาวรัตน์พัฒนาการของไทยเข้ามารับดำเนินการจนถึงขณะนี้การก่อสร้างเกือบเสร็จสมบูรณ์เช่นกัน เหลือเพียงระยะสุดท้ายที่กำลังอยู่ระหว่างดำเนินการตัดเส้นทาง บดอัด ราดยาง อีกประมาณ 20 กิโลเมตร โดยถนนช่วงนี้เริ่มดำเนินการตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2547 สิ้นสุดมีนาคม 2550 แต่ก็ได้รับการขยายเวลาออกไปอีก 10 เดือนเพื่อปรับระดับความลาดชันไม่ให้เกิน 10%



ช่วงที่ 3 จากบ้านสอด-เมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว (กิโลเมตรที่ 0-กิโลเมตรที่ 84) ระยะทาง 84.77 กิโลเมตร ที่รัฐบาลไทยให้ลาวกู้จำนวน 1,210 ล้านบาท เปิดประมูลเมื่อปลายปี 2546 โดยมีห้างหุ้นส่วนจำกัดแพร่ธำรงวิทย์ กลุ่มทุนรับเหมาก่อสร้างท้องถิ่นของภาคเหนือที่มีฐานที่มั่นอยู่ในจังหวัดแพร่-น่าน กระโดดเข้ามารับงาน ระยะเวลาก่อสร้าง 33 เดือน เริ่มจากสิงหาคม 2546-มิถุนายน 2550 แต่ได้รับการขยายเวลาเพื่อปรับความลาดชันของถนนไม่ให้เกิน 10% อีก 10 เดือนสิ้นสุดเมษายน 2551 แต่คาดว่าภายในสิ้นปีถนนช่วงนี้จะเสร็จสมบูรณ์ 100%



หลังจากถนน R3a เสร็จสมบูรณ์ในปีนี้ ก็จะเชื่อมต่อกับสะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งที่ 4 ภายใต้งบประมาณ 1,600 ล้านบาท ที่ไทย-จีนตกลงที่จะสนับสนุนฝ่ายละ 50% ซึ่งขณะนี้ได้กำหนดจุดก่อสร้างแล้ว โดยฝั่งลาวจะอยู่ที่บริเวณบ้านดอนขี้นก (กิโลเมตรที่ 9) เมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว ฝั่งไทยจะอยู่ติดบ้านดอนมหาวัน ต.ศรีดอนชัย อ.เชียงของ จ.เชียงราย ห่างจากตัวเมืองเชียงของประมาณ 10 กม.เศษ ใช้เวลาก่อสร้างประมาณ 3 ปี คาดว่าจะแล้วเสร็จในปี 2553 โดยประมาณ



ที่มา:นิตยสารผู้จัดการ สิงหาคม 2550